Netherlands
Talen

Talen

'Politiefoto’s geen bewijs'

In een balorige bui overweegt Jack over de A16 te gaan rijden en triomfantelijk zijn middelvinger op te steken naar de camera’s van de politie. Hij ziet er uiteindelijk toch maar van af. Wie weet, krijgt hij straks een boete voor belediging of zoiets, terwijl hij zojuist het goede nieuws heeft gekregen dat hij een forse boete niet hoeft te betalen.

In het ootje

Jack is vertegenwoordiger, maakt veel kilometers en rijdt in een auto van de zaak. Tegen de Belastingdienst heeft hij gezegd dat hij de leasebak nauwelijks privé zal gebruiken. In ieder geval minder dan 500 kilometer per jaar. In dat geval is hij geen bijtelling verschuldigd. Elk jaar dient hij keurig een rittenadministratie in om aan te tonen dat hij de fiscus niet in het ootje neemt.

Een belastinginspecteur gelooft hem echter niet op zijn blauwe ogen. Hij vergelijkt de rittenlijst met de informatie van de politie. Die heeft camera’s langs en boven autowegen die automatisch de kentekens herkennen van passerende auto’s. De Belastingdienst mag ook gebruikmaken van de foto’s. De inspecteur constateert dat Jack in 2010 en 2011 diverse malen op de A16 is gesignaleerd, terwijl uit zijn eigen administratie blijkt dat hij daar niet had gereden of zijn auto niet eens had gebruikt.

Onbetrouwbaar

De inspecteur hecht meer geloof aan de politiefoto’s dan aan de rittenadministratie van Jack. Hij vermoedt dat Jacks gegevens onjuist of onvolledig zijn. Omdat zijn administratie onbetrouwbaar is, gaat de fiscus ervan uit dat Jack meer dan 500 kilometer privé heeft gereden. De inspecteur besluit Jack een naheffing en boete op te leggen over 2010 en 2011. Jack legt zich er niet bij neer, maar haalt bakzeil bij rechtbank en gerechtshof. De Hoge Raad, de hoogste rechter in Nederland, vindt hij echter wel aan zijn zijde. Die komt tot het verrassende oordeel dat de Belastingdienst de foto’s van politiecamera’s bij snelwegen niet mag gebruiken om de privégangen van leaserijders na te gaan. Dat is een ongeoorloofde inbreuk op het recht van privacy, meent de Hoge Raad. Het gerechtshof moet zich opnieuw buigen over de zaak van Jack, zonder dat de camerabeelden als bewijs mogen worden benut.

Privéleven

De uitspraak is opmerkelijk omdat het gerechtshof eerder eveneens had geconstateerd dat de politiefoto’s een aantasting van het privéleven waren, maar dat die in dit geval toelaatbaar was. Het gebruik was immers bij wet geregeld. Bovendien was het noodzakelijk in het belang van ‘het economisch welzijn van het land’. De Hoge Raad wijst er in zijn vonnis op dat het helemaal niet goed geregeld is. Er is ‘niet één wettelijke bepaling’ die de inspecteur het recht geeft om politiefoto’s te gebruiken. Zo is de burger niet verteld dat privégegevens van hem worden verzameld en bewaard voor overheidstaken als het controleren van zijn kilometeradministratie.

Het vonnis is een forse tegenslag voor de Belastingdienst. In de toelichting op de vaststelling van zijn boetes merkt de fiscus op dat bij onjuiste en onvolledige rittenadministraties vaak sprake is van manipulatie, ‘een bepaalde vorm van listigheid dan wel valsheid in geschrifte’. Het is ‘een ernstige zaak als de inspecteur (...) wordt misleid en daardoor ten onrechte accepteert dat geen sprake is van (belastbaar) privégebruik’. Jack lacht stiekem.

Deze publicatie is geschreven door Peter Heesen en verscheen op zaterdag 3 juni 2017 in Dagblad de Limburger / Limburgs Dagblad. Het artikel kwam tot stand dankzij medewerking van fiscaal jurist Roel Wienen van RSM in Venlo.

     
mr. Roel Wienen    
+31(0)77 354 28 00    
E rwienen@rsm-nl.nl 

Kunnen we u helpen?

Neem telefonisch contact op met een van onze kantoren of stuur ons een e-mail.

Contact