Het thema natuur en biodiversiteit wint steeds meer aan belang en kan zowel worden bekeken vanuit impact als vanuit risico’s en kansen.
In het spoor van klimaattransitieplannen erkennen steeds meer ondernemingen het belang van een natuurtransitieplan om negatieve effecten op biodiversiteit te verminderen.
In een context van spanningen en verstoringen in toeleveringsketens wordt het inzicht in de afhankelijkheid van natuurlijke hulpbronnen en ecosysteemdiensten, en hoe deze risico’s kunnen worden beperkt, bovendien onmisbaar voor toekomstige veerkracht.
Toch zijn veel ondernemingen nog zoekende naar een relevante manier om dit technische onderwerp te benaderen en te meten. Raden van bestuur nemen natuur bovendien vaak niet op in de bedrijfsstrategie, de risico appetijt en het risicobeheer.
Hoe kunnen governance organen zich dan engageren en het technische thema biodiversiteit bespreken? De TNFD (Task Force on Nature related Financial Disclosures) heeft praktische richtlijnen gepubliceerd die nuttige vragen aanreiken voor bespreking binnen de governance structuren.
1. HET BELANG VAN NATUUR VOOR DE BEDRIJFSACTIVITEITEN BEGRIJPEN
Het management dient een overzicht te geven van de huidige en toekomstige afhankelijkheden en impacts (positief en negatief), afhankelijk van de sector en de organisatie van de activiteiten. Een goede start kan een reeds uitgevoerde dubbele materialiteitsanalyse zijn.
Natuurgerelateerde risico’s kunnen worden onderverdeeld in fysieke risico’s, transitierisico’s en systemische risico’s, die onderling samenhangen.

Het management moet de raad van bestuur inzicht geven in:
- materiële afhankelijkheden, risico’s en kansen, beoordeeld op omvang en waarschijnlijkheid;
- materiële impacts op basis van ernst en waarschijnlijkheid;
- de geografische gebieden en bedrijfsactiviteiten waar deze (kunnen) voorkomen;
- mogelijk beïnvloede inkomsten, kasstromen en kapitaaluitgaven.
Op basis hiervan kunnen eerste stappen worden gezet om natuurgerelateerde risico’s te beperken of te beheersen. In een volgende fase dient het management toe te lichten hoe een strategische transformatie van het bedrijfsmodel actief kan bijdragen aan het stoppen of omkeren van natuurverlies.
2. NATUUR INTEGREREN IN BESLUITVORMING
Het management moet klimaat- en natuurgerelateerde risico’s en hun wisselwerking regelmatig herbeoordelen. Daarnaast dient het bestuur periodiek geïnformeerd te worden over nieuwe kansen en de tijdshorizonten van natuurgerelateerde kwesties.
Een zorgvuldig geselecteerde set indicatoren die jaar na jaar wordt opgevolgd, kan hierbij de basis vormen voor besluitvorming en transitieplannen.
Een ander cruciaal element is het organiseren van een passend stakeholderdialoog met inheemse volkeren, lokale gemeenschappen, rechtstreeks betrokken stakeholders en andere belanghebbenden om de lokale beoordeling van natuurgerelateerde kwesties te versterken.
3. HET EXTERNE KADER BEGRIJPEN
Bestuurders moeten een duidelijk beeld hebben van verwachte regelgevende veranderingen, evenals van sector , markt en locatiegebonden verwachtingen inzake natuur en hoe deze in de tijd kunnen evolueren.
Scenarioanalyse, interne betrokkenheid en technologische innovatie zijn hierbij belangrijke instrumenten om toekomstige ontwikkelingen te anticiperen.
4. ORGANISATORISCHE COMPETENTIES ROND NATUURGERELATEERDE KWESTIES
Van organisaties wordt steeds vaker verwacht of geëist dat zij hun governance van natuurgerelateerde thema’s toelichten, voorbij enkel klimaatverandering. Raad van bestuur en management moeten daarom voldoende functionele kennis hebben om risico’s en kansen adequaat te beheren.
Onafhankelijk extern advies kan een belangrijke aanvullende rol spelen bij de ondersteuning van evaluaties en discussies op bestuurs en managementniveau.
5. REFLECTIES VAN DE RAAD VAN BESTUUR
Tot slot dienen bestuursleden hun eigen vertrouwen in het omgaan met natuurgerelateerde vraagstukken te beoordelen en zich ervan te vergewissen dat zij hun verantwoordelijkheden begrijpen. Zij moeten ook nagaan of zij voldoende toezicht hebben op het management inzake natuurthema’s.
Raden van bestuur kunnen er bovendien voor kiezen om natuur te beschouwen als een volwaardige stakeholder, bijna alsof zij aan tafel zit, en zich expliciet af te vragen: als de natuur hier bij ons zou zitten, wat zou zij van ons vragen?
CONCLUSIE
In conclusie, natuur, inclusief klimaatverandering, is een strategisch managementthema dat geïntegreerd moet worden in de kernprocessen en besluitvorming van de onderneming en besproken moet worden binnen de governance organen.

Wil je een voorsprong nemen met jouw natuurgerelateerde strategie? Ons team staat klaar om je te ondersteunen.