'Luisteren is goud waard'

MARY BORSATO MAAKT VAN TROUWEN EEN FEESTJE

Mary Borsato zit 43 jaar in het vak. Ze ontwerpt en maakt bruidsjaponnen. Toen ze startte, had ze louter met oudere mannen te maken die soms met een sigaar in hun mond de stoffen verkochten. Die tijd is veranderd. Bruidsmode is een vrouwenwereld geworden. Mary Borsato over haar vak, haar winkel De Witte Markies in Alkmaar en ondernemen.

mary_borsato_2.jpg

“Ik ben bijna 76 jaar. Toch blijft het voor een mij een feestje elke dag naar mijn winkel te rijden. De klant verwacht dat ik er ben. Ik heb bovendien een team geweldige medewerkers dat al lang voor mij werkt, zoals mijn coupeuse en mijn bedrijfsleider Sonja. Zij begon als koffiemeisje en is nu mijn steun en toeverlaat. We vormen een familie, de onderlinge sfeer is geweldig. Ik heb er veel steun aan, zeker het afgelopen coronajaar met nauwelijks bruiloften. Want wie koopt er nu een mooie japon als je alleen familie en een paar vrienden voor je feest mag uitnodigen? Zonder receptie of iets anders grootschaligs? Ik heb echt moeten potverteren, mijn opgebouwde reserves in de winkel gestopt. Alleen daarom al ben ik blij dat ik niet meer winkels heb. Dat is trouwens een bewuste keuze geweest. Nogmaals, klanten verwachten mij te zien. Ze komen uit alle hoeken van Nederland naar mijn winkel in Alkmaar. Met twee of meer zaken kan ik die persoonlijke aandacht niet geven. Liever één ding goed zeg ik altijd.”

POLLETJE DEKKER

“Ik werkte in de verpleging. Mevrouw Dekker, Polletje was haar voornaam, had een winkel in het centrum van Alkmaar waar ze mooie spullen verkocht. Porselein, maar ook blouses die ze inkocht in Mexico. Ik vond het prachtig, liep regelmatig bij haar naar binnen. Ze vroeg of ik voor haar wilde werken. Daar hoefde ik niet lang over na te denken. We vlogen naar Acapulco om textiel te kopen. Mooie vrolijke kleuren. Daar kwamen de bruiden op af. Ik ging overdag japonnen ontwerpen. Dat groeide en groeide. Mijn moeder was coupeuse. Het ontwerpen, het naaien en vermaken van kleding is me met de paplepel ingegoten. Voor een ondernemer is het belangrijk dat hij of zij het vak verstaat. Een klant heeft direct in de gaten of een verkoper wel of geen verstand van zaken heeft. Dat geldt zeker voor mijn vak. Het gaat immers zoals de volksmond beweert om de ‘mooiste dag van je leven’. Dat vind ik trouwens overdreven. Ik zeg altijd: één van de mooiste dagen. Anders is het net of er na het trouwen geen ‘mooiste dagen’ meer zouden zijn.”

ONDERNEMEN

“En toen kwam het moment dat mevrouw Dekker mij vroeg de zaak over te nemen. Ik was net gescheiden, had drie kleine kinderen en geen geld op de bank. Verder kom ik niet uit een ondernemersgezin. Mijn enige inkomen was de kinderbijslag. Van mijn familie, allemaal lieve mensen hoor, hoefde ik geen mentale steun te verwachten. Die vonden dat ik een bedrijf wilde kopen dat, volgens hen, ten dode was opgeschreven. Op dat moment ging bij mij het ondernemersbloed sneller door de aderen stromen. Of je nu een man of een vrouw bent, dat maakt verder niet zo veel uit. Als je iets wilt en daar volledig achter staat, kan er veel. Ik wilde me bewijzen, ik geloofde in mijn concept. Ik werd in eerste instantie niet serieus genomen door die oudere mannen die stoffen verkochten. Maar ik maakte ze snel duidelijk dat er met mij niet te spotten viel. Zeker de eerste jaren werkte ik dag en nacht. Het is een zwaar vak, je loopt de hele dag met stoffen en japonnen te slepen. Het draait in mijn branche om de perfectie. Mijn oudste zoon Marco was gelukkig vroeg volwassen. Hij haalde zijn broertje en zusje op van school. Zo kwam ik de eerste jaren door.”

WETEN WAT ER SPEELT

“Het is belangrijk als ondernemer dat je weet wat er speelt. Daarom doe ik alles zelf, van de inkoop van garens tot factureren en offertes maken aan toe. Ik ben heel blij met mijn accountant, Yvonne Wilmans, van RSM. Ze adviseert mij geweldig, stuurt nuttige, informatieve mails, houdt mij van alles op de hoogte. Voor mij is dat essentieel. Zeker in een jaar waarin alles anders gaat, waarin je overheidssteun voor je medewerkers aanvraagt, allerlei extra formulieren invult en je jaarrekening er totaal anders komt uit te zien. Een goed professioneel contact met mijn accountant betekent een hele zorg minder. Mede daardoor kan ik mij volledig focussen op mijn winkel en het atelier.”

ONTROEREND

“In deze branche is luisteren goud waard. Vrouwen zijn gemiddeld wat empathischer dan mannen. We voelen daardoor vaak beter wat er bij een bruid speelt, waar ze aan denkt, waar ze zich zorgen over maakt. Haar onzekerheid proberen weg te nemen, dat is een mooi facet van ons beroep. Trouwen is een emotionele gebeurtenis. Bruiden vinden het fijn als ze tijdens het uitzoeken en het passen hun ei kwijt kunnen. Dan komt alles naar boven. Wij vragen altijd hoe ze elkaar hebben ontmoet. Vervolgens komen de verhalen. Dat is soms best ontroerend.”

TOEKOMST

“Van stoppen wil ik niet weten. Ik wil in het harnas sterven. Ik kom uit een sterk geslacht. Negentig jaar of ouder is eerder regel dan uitzondering. Bovendien wil ik oma en moeder zijn. Ik heb zeven kleinkinderen. Ik pas op ze, mijn kinderen kunnen mij altijd bellen. Ook in tijden van corona. Verder ben ik heel voorzichtig. Laatst bij het Kruidvat heb ik nog wat spullen terug in het schap gezet omdat er voor de kassa een hele rij mensen dicht op elkaar stond te hoesten en te proesten.”

“Ik heb een prachtig vak. Creëren geeft mij altijd nog veel voldoening, net als het een gelukzalig moment is als je een bruid blij en vrolijk de winkel uit ziet stappen. Of dat ik na de bruiloft een mailtje krijg dat de gasten de japon zo prachtig vonden. Zorgen dat alles precies op maat is gemaakt, of het nou dure of goedkope stof is. De uitdaging blijft hetzelfde. Als moeder van Marco ben ik natuurlijk een bekende Nederlander. Mensen vergeten alleen dat ik, voordat hij bekend werd, al op de televisie was. Omdat ik verstand van mode had en daar enthousiast over wist te vertellen. Wat ik heb bereikt, heb ik alleen bereikt. Daar ben ik best trots op.”

 

auteur Jaap Bonkenburg

fotograaf  Sander Nieuwenhuys


Dit artikel verscheen in het RSMagazine (voorjaar 2021), een magazine dat twee keer per jaar in heel Nederland wordt verspreid onder cliënten, relaties en andere geïnteresseerden. Ontvangt u het magazine nog niet, maar wel geïnteresseerd? Neem dan contact op met Angelique Timmer-Weisscher via [email protected]. Dan krijgt u het magazine voortaan ook kosteloos toegezonden!